پونه شاه بیگیان
اجتماعي- تخصصي
امروز برای کاری طرف حسن آباد رفته بودم. با اینکه اینهمه رفتم و اومدم تا حالا موزه مقدم به چشمم نخورده بود. سپهر هم که خدا رو شکر پای اینجور جاهاست رفتیم که یه سر ببینیم اونجا دیگه کجاست! ما رفتیم و همش افسوس خوردیم که چرا دوربین نبردیم. این موزه درحقیقت خونه ی دکتر مقدم بود که پدرشون سفیر ایران در سوئیس در زمان مظفرالدین شاه بودند. از ۸ سالگی شروع به جمع آوری اشیاء عتیقه و قدیمی کردند تا زمانی که از این دنیا رفتند. از اساتید دانشگاه تهران بودند در رشته باستان شناسی. و خانمشون سلما مقدم که در فرانسه با ایشون ازدواج کردند هم عضو هیات علمی دانشگاه تهران بودند. و جالبه که تنها شرط ازدواجشون این بوده که هرگز بچه دار نشن. فضای خونه با اون حوض و استخر قدیمی و حیاط اندرونی و بیرونی و سرداب و انباری ها و بالکن و سالن پذیرایی از میهمانها بقدری زیبا بود که یه حس زیبا در تمام مدت در روح آدم به جا میگذاشت. دکتر مقدم این خونه و اشیاء قدیمی رو وقف دانشگاه تهران کردند و تا الان خدا رو شکر کسی به بهونه ای به اموال اون دست درازی نکرده. خیلی زیبا بود و حیف که دوربین نبرده بودیم تا عکاسی کنیم. احتمالا باز هم برم و از گوشه گوشه اش عکس بندازم. خوش به حالشون به خدا. حداقل مثل من حسرت یک حیاط به دلشون نمونده بود. پر از گل با حوضی که یه فواره داشته باشه و بتونی بشینی و لذت ببری. اکثر کاشی ها و لوازم عتیقه از کاخهای اون زمان جمع آوری شده بود. البته دکتر مقدم از هنرجویان کمال الملک بودند و تعدادی تابلوی بسیار زیبا هم در تالار کارهاشون بود. خلاصه این که رفتنش می ارزه و اینکه روز بسیار پر باری بود امروز. در حضور ديگران مي گويم تو محبوب من نيستي و در ژرفاي وجودم مي دانم چه دروغي گفته ام. مي گويم ميان ما چيزي نبوده است تنها براي اينكه از دردسر به دور باشيم شايعات عشق را با آن شيريني تكذيب مي كنم و تاريخ زيباي خود را ويران مي كنم. احمقانه اعلام بي گناهي مي كنم نيازم را مي كشم و از بهشت چشمان تو مي گريزم نقش دلقكي را بازي مي كنم عشق من و در اين بازي شكست مي خورم و باز مي گردم زيرا كه شب نمي تواند، حتي اگر بخواهد ستارگانش را پنهان كند و دريا نمي تواند، حتي اگر بخواهد كشتي هايش را. ...............نزار قباني.................
| Design By : shotSkin.com |
